De afgelopen twee weken ging het niet zoals gepland: eerst een weekje met een stevige verkoudheid waardoor ik maar 25km op de teller had staan, de laatste week toch weer mijn totaal opgekrikt richting 50. Maar toch: het waren niet de trainingen die ik wou doen en dat steekt een beetje. Van die geplande snelheidstrainingen kwam immers niets in huis met die sneeuw, al had dat eigenlijk geen probleem mogen zijn. In andere steden en gemeentes lukt het blijkbaar wel op minstens één baantje op de piste sneeuwvrij te maken, in Tongeren natuurlijk niet.
Of we nu beschikken over een 8-baans tartanpiste of niet: we zitten bij deze omstandigheden nog steeds met de zelfde handicap als ten tijde van onze sintelbaan. Het enige grote verschil is natuurlijk dat de huidige accomodatie miljoenen euro’s gekost heeft, die investering zou best een beetje meer respect mogen verdienen.
Omdat trainen dus niet lukte op de manier zoals ik wou, heb ik ook de veldloop van Alken laten vallen. De vooruitgang tegen Dilsen zou minder zijn dan gehoopt, en om dan hebben en houden te riskeren op een glad en modderig parcours: nee bedankt.

Het werd dus weer wat behelpen! Het blokje van 2km rond het industrieterrein Overhaem werd weer ontdekt, daar werkten we ook onze trainingen af ten tijde van de bouw van de piste. Samen met Luc en Patrick hebben ik er een rondje van 6′50 kunnen afwerken vrijdag, en dat was toch behoorlijk diep tasten in mijn krachtenarsenaal. Dat ik mezelf niet kon inhouden en tijdens de ‘opwarming’ ook al eentje snel afwerkte was natuurlijk geen voordeel.
Ook gisteren had ik een versnelling wat verkeerd ingeschat. Blijkbaar moest het er maar eentje zijn van een kleine kilometer, ik maakte er eentje van een kleine 2k van. Omdat ik de rest van de groep al had afgeschud voor het eigenlijke einde, was ik ze volledig kwijt toen ik nog die ene km verder liep. Christophe zoeken dus, en ik maar uithijgen.
Voordeel: ik voel me wel weer sterk! En ook aan de weegschaal merk ik dat ik weer scherper sta: 66kg. Binnenkort wordt het weer ongezond, oppassen dus.

Ondertussen heb ik ook mijn eerste openbare examens achter de kiezen! ‘t was leuk, vooral omdat ik het gevoel dat ik het kon en me bij het mondelinge examen goed uit de slag kon trekken. Dat is ooit heel anders geweest, dat ik met overtuiging en vertrouwen kon spreken. Benieuwd of het me ook een job gaat opbrengen binnen afzienbare tijd. ‘t Wordt in ieder geval tijd, er mag wat schot in de zaak komen.