Weer even geleden! Eigenlijk ook wel omdat er weinig (goed) nieuws te noteren viel: het winterweer (again) zorgde ervoor dat er maar weinige kwalitatieve trainingen afgewerkt konden worden. Een beetje een domper op m’n loophumeur eigenlijk, want het gooide m’n planning overhoop en zorgde dus ook weer voor uitstel van mijn ‘doel’.

Zeker begin deze week was mijn fysieke paraatheid ver onder 0. Dinsdag en woensdag wel gaan trainen, maar telkens énorm moeten vertragen omdat ik met krampen zat (zelfs aan 6′00/km). Eigenlijk waren die krampen een 24/24-ervaring. Zeer bizar en het zorgde toch voor de nodige schrik: bloedwaarden weer niet in orde? Wat extra magnesium en rust zorgden ervoor dat het vandaag al een pak beter ging: 5×1000m in 3′22, 3′20, 3′16, 3′14 en 3′12.
Vroeger waagde ik me nooit aan trainingen boven de 600m eigenlijk, maar dit voelde toch goed! Nog niet geheel zonder krampen, maar dat kan deze keer natuurlijk ook aan de training gelegen hebben. Een leuke verrassing trouwens, die tijden! Elke 1000 wat sneller is toch een teken dat mijn basis goed zit. Francis die als vanouds tussentijden zat door te roepen en na elke kilometer de zeer welkome schouderklopjes van de mannen.

Volgende week staat in principe de eerste test op’t programma met de 5k op de Midwinterjogging. In principe, want tegenwoordig verandert alles nogal vlug qua planning. Hopelijk blijft het een weekje ‘goed’ wat betreft het weer en fysieke paraatheid! En dan tijd om nog eens door de rooie te gaan.